خنده هایت مال مردم!!

نگاه آشنایت مال مردم

هوس هایت در آغوش رفیقان!!

            غمت با من

وفایت مال مردم!!

دل به چشمای تو بستم

تو شدی همه وجودم

عشق تو باور من شد با تمام تار و پودم

با تمام تار و پودم

هر کی اومد سر راهم

چشامو بستم ندیدم

عکس تو، تو دست من بود

تورو با دلم خریدم

تورو با دلم خریدم

برای نفس کشیدن عشق تو دلیل من بود

بودن تو پیش چشمام خواب و رویای شبم بود

خواب و رویای شبم بود

من همه ترانه هامو واسه چشم تو نوشتم

ندونستم تو دروغی وای چه تلخه سرنوشتم

وای چه تلخه سرنوشتم

من بدون تو میمردم اما تو تنها نبودی

من واست بازیچه بودم

عشق رویاهام نبودی

هنوزم سخته عزیزم

باور بد بودن تو

بازی رو دیگه تموم کن

دیگه بسه موندن تو

فکرشم واسم عذابه

که دلت پر از فریبه

هنوزم باور ندارم که شدی واسم غریبه

گرچه باز واسم عزیزی

نمیبخشم عشقو اما تا ابد باید بسوزی

آره تو آتیش اون گناه باید بسوزی

مینویسم واسه تو نگو دیره نگو دیره

من از این فاصله ها بدجوری گریه ام میگیره

من میخونم واسه تو نگو رفتی نگو هستم

بی تو تنها موندم اما دل به هیچ کسی نبستم

مینشینم پای حرفات تا ته قصه باهاتم

بیا شه زاده ی عاشق که من خسته فداتم

بیا شه زاده ی عاشق تو پری قصه هامی

تنهایی معنی نداره تو مثل سایه باهامی

قصه گوی همیشگی برای من که خسته ام بگو تا آروم بگیرم

می دونی دل شکسته ام

با تو یه دنیا آرزو تو کوله بار خاطرم

سخته برام نبودنت ، نمیشه از پیشت برم

من میسازم واسه تو قصری از سادگی ها

از اینجا میبرم تورو به شهر دلداگی ها

با بوسه آغاز میکنم زندگی دوباره مو

بهآسمونا نمیدم همین یه تک ستاره مو

مینشینم پای حرفات تا ته قصه باهاتم

بیا شه زاده ی عاشق که من خسته فداتم

بیا شه زاده ی عاشق تو پری قصه هامی

تنهایی معنی نداره تو مثل سایه باهامی

          صبح بهار،

این لب خندان نداشته است…!

صبرم از دل میرود، تا میرود

تا گزیند جای در چشم رقیب

همچو اشک از دیده ی ما میرود

ما هم از من دور گردد، زان سبب

دود آهم، تا ثریا میرود

شمع وارم اشک و آه از چشم و دل

یا برآید روز و شب، یا میرود

میرود کز ما جدا گردد، ولی

جان و دل با اوست، هرجا میرود

ز آتش غیرت بسوز امشب، رهی

کان پری با غیر فردا میرود !!